Liceum bez punktozy

Wywiad: Edukacja z ludzką twarzą

Rozmówca: Norbert Lewandowski – pisarz, Dyrektor Dydaktyczny Liceum Magellanum w Gdańsku.

Dziennikarz: Panie Dyrektorze, Liceum Magellanum promuje się mocnym hasłem: "Przyjmujemy ludzi, nie punkty". Brzmi to jak manifest przeciwko obecnemu systemowi rekrutacji. Dlaczego to zdanie jest dla Was tak ważne?

Norbert Lewandowski: To hasło to fundament naszej filozofii, ponieważ wierzymy, że wartość młodego człowieka wykracza daleko poza suchy wynik egzaminu ósmoklasisty. W systemie publicznym uczeń często staje się numerem w tabeli, natomiast my chcemy poznać jego pasje, charakter i indywidualny potencjał, którego nie da się zmierzyć testem. Rezygnacja z dyktatury punktów pozwala nam zdjąć z nastolatków destrukcyjną presję i lęk, tworząc przestrzeń na autentyczną chęć do nauki. Wybierając "ludzi", budujemy społeczność opartą na relacjach i wzajemnym dopasowaniem co jest znacznie trwalszym fundamentem edukacji niż rankingi.

Dziennikarz: Rezygnacja z "wyścigu szczurów" często budzi lęk u rodziców. Pytają: "Czy bez tej presji moje dziecko zda maturę?". Co Pan im odpowiada?

N.L.: Odpowiadam rodzicom, że wysoki wynik na maturze nie musi być efektem paraliżującego stresu, lecz naturalnym następstwem rzetelnej pracy i pasji do nauki. Wierzymy, że uczeń, który czuje się bezpieczny i doceniony, wykazuje znacznie większą motywację wewnętrzną niż ten, który uczy się wyłącznie z lęku przed porażką. Zamiast pustej presji, oferujemy indywidualne wsparcie merytoryczne i nowoczesne metody pracy, które budują realne kompetencje, a nie tylko umiejętność wypełniania arkuszy. Wyniki naszych absolwentów potwierdzają, że rezygnacja z toksycznego wyścigu sprzyja efektywności, pozwalając zdać egzaminy z sukcesem i bez poczucia wypalenia.

Dziennikarz: Jak idea "przyjmowania ludzi, nie punktów" przekłada się na codzienność w klasie? To tylko teoria, czy konkretna praktyka?

N.L.: W codziennej praktyce oznacza to przede wszystkim podmiotowe podejście, gdzie nauczyciel zna cele i talenty każdego ucznia, a nie tylko jego oceny w dzienniku. Zamiast seryjnych testów stawiamy na metodę projektową i naukę przez doświadczenie, co pozwala młodym ludziom rozwijać konkretne umiejętności w atmosferze współpracy, a nie rywalizacji. Nasze lekcje opierają się na dialogu i prawie do błędu, dzięki czemu uczniowie nie boją się eksperymentować i brać odpowiedzialności za własny proces edukacyjny. Odrzucenie systemu punktowego w relacjach sprawia, że w klasach budujemy autentyczne więzi, które są paliwem dla zaangażowania i kreatywności każdego dnia.

Dziennikarz: Czy to podejście nie sprawia, że tworzycie "cieplarniane warunki", które zderzą się brutalnie z rynkiem pracy?

N.L.: Wręcz przeciwnie, nasze podejście przygotowuje uczniów do realiów nowoczesnego rynku pracy, który od lat ceni kompetencje miękkie i odporność psychiczną wyżej niż umiejętność kucia na pamięć. W dzisiejszym świecie sukces osiągają osoby potrafiące współpracować, myśleć krytycznie i szybko adaptować się do zmian, a tego nie uczy presja wynikowa, lecz właśnie edukacja oparta na relacjach i wsparciu psychologicznym. Zamiast "cieplarni", tworzymy poligon doświadczalny, gdzie młodzi ludzie uczą się brania odpowiedzialności za swoje projekty i wyciągania wniosków z porażek w bezpiecznym otoczeniu. Wyposażamy absolwentów w silne poczucie własnej wartości i sprawczości, dzięki czemu nie tylko radzą sobie na rynku pracy, ale potrafią go świadomie i odważnie kształtować.

Dziennikarz: Na koniec – Czy Pan, jako autor kilku powieści literackich wieszczy "szczęśliwe zakończenie" dla polskiej oświaty?

N.L.: Jako autor wiem, że szczęśliwe zakończenia rzadko zdarzają się same – trzeba je starannie i odważnie napisać poprzez codzienne działania. Wierzę, że polska oświata ma szansę na taki finał, jeśli przestaniemy traktować szkołę jak fabrykę wyników, a zaczniemy widzieć w niej przestrzeń dla drugiego człowieka. Liceum Magellanum jest dla mnie jednym z rozdziałów tej nowej, lepszej opowieści, w której podmiotowość i relacje wygrywają z biurokracją i schematem. Choć przed polskim systemem jeszcze wiele trudnych zwrotów akcji, to patrząc na energię naszych uczniów, jestem pełen nadziei, że zmierzamy w stronę edukacyjnego happy endu.